Kwiaty i chwasty

Są kwiaty tyle barwne i ponętne tyle,Że ściągają do siebie pszczoły i motyle;Stoją wśród zalotników skrzydlatego wieńcaI nie mają obrony innej prócz rumieńca,I źle im wróżą wszystkie doświadczone zioła,Wiedząc, że słodycz lubi i motyl i pszczoła.

Są inne, mniej powabne, lecz przezorne, chwasty,Co stoją najeżone jak oset kolczasty...I te, przed napastników zuchwałą pogoniąZabezpieczone, łatwo kolcami się broniąI dumne są z zwycięztwa — nic bowiem nie wiedzą,Że je pomimo kolców wreszcie osły zjedzą.