Powrót piosenki

Piosnka, którą ukochanaZwykła była mi nucić,Piosnka dawno zapomnianaPrzyszła sen mój zakłócić.

Jej melodya staroświecka,Zapomniana oddawna,Miała w sobie uśmiech dzieckaA w łzę była oprawna.

Skąd się wzięła dziś na nowoW sercu mojem? któż zgadnie?Ale słyszę ton i słowo,Co mi dźwięczy tak ładnie.

Jeśli piosnki jak skowronkiOdlatują z jesienią,A wracają znów na łąki,Gdy się z wiosną zielenią —

To piosenki tej przybycieI jej tchnienie miłosneMoże wróżyć nowe życie,Przebudzenie i wiosnę.

Jeśli piosnki są, ach! tylkoWłasnym cieniem człowieka,Co, tak duży ranną chwilką,Z biegiem słońca ucieka,

A do dawnej wraca miary,Kiedy słońce już nizko —To ten powrót piosnki staréjMoże wróżyć noc blizką.