Muzy i Amorek

Wcale się Muzy nie bojąChociaż jest groźnym Kupido,I z wierną miłością swoją,Krok za krok w ślad jego idą,A jeśli widzę człowiekaNad którym miłość niewładna,Każda od niego ucieka,I uczyć nie chce go żadna.

Lecz jeśli kto zachwyconyTkliwym miłości uśmiechem,Wzywa je trącając w strony,Do tego lecą z pośpiechem.Sam ja téj prawdy doznałem,Bo czyli Bogów czy ludzi,Dzieła chcę głosić z zapałem,Język się jąka, myśl trudzi,I słowa zwolna się wleką,Lecz śpiewając o dziecinieBędącéj pod ich opieką,Słów potok sam mi z ust płynie.