La pastorel-la

"}}' id="mwDg">Quan un soldat ve de la guerrasi n'encontra una pastorel-la.—Pastorel-la, bon jorn, bon jorn,¿voléu llogar un polit pastor?

—Vos d' un pastor no 'n feu la mira,porteu espasa y carrabina,tambè porteu vostre xapó,no feu la cara de pastor.

—Ni vos tampoch, la demosel-la,no feu ayre de pastorel-la,sou blanca com un llassamí;las pastorel-las no son aixi.

¿Voléu venir, gentil pastora?¿voléu veni' á la ombreta un' hora?Sota la ombreta d' un llassamí,floreix é hi grana lo romaní?—

La pastora s' es escusada,diu que son pare l' ha criada.—Tornéu demá de bon matí,á las nou horas jo seré aquí.—

Las nou horas ja sòn tocadas.La pastorel-la no hi es estada;lo soldat prou hi es estat,la pastorel-la ja lo ha enganyat.

—Jo hi faré fer una capellaen honor de ma demosel-lay quan la gent hi passaránen l' amor mia pensarán!

Su la riva de lo mar,u j' e ina pasturela,ra pastirava i sol barbine l' era bela sula:—Pastirèe, bela, i vostr barbin,che 'u luv nou ve li mangia,a l' ho vist ant ir boschch' u men-n'ha le gambe.——I mei barbin sun ben uardaida ina galanta fija,i mei barbin sun ben uardaie u luv u 'n i mangia mia.—U sort fora u luvcun ra bucca larga

l' ha pijà ir pì bel barbinche ra bela a s' aba.Bela a s' betta a crièe,sort u gentil galant,l' ha tirà trei culp au luv,e ir barbin u scappava:—Pijèe, vui bela, ir vostr barbin,bitèle ansem ai atri:mi a v' ho fà isto piasì,da vui na vurreiva ïn atro.——Che piasì jaurei da mi?sun dona maridaja:l' aneliu ch' ajò ant u dijl' è d' cull ch' u m' ha spusaja.Viurei lunesdi matin,au sun di la campan-nha,tundirò lo mioi barbin,e vi darò ra lan-nha.——Nun fass mia scarlatin di lan-nha,e manco di stuppa;vurreiva sul in basinda ra vostra bela bucca.—(Ferraro.—Canti montferrini).