Oda I, 29 (Horacy, tłum. Siemieński, 1916)

Snadź ci się skarbów arabskich zachciało,Że chcesz najechać Sabejskie książęta

Nie bite dotąd; i jakby ci mało,Jeszcześ na Meda przygotował pęta?

Marzysz, jak dziewczę weźmiesz po zabitymKochanku w boju? Jak paniczyk jakiZ woniącym włosem w pierścienie uwitym,I umiejący serskich strzał sajdaki

Wypróżniać — służyć ci będzie w pokorzePuhar podając? — Zaprzeczyż mi który,Że górski potok wstecz popłynąć może,A Tyber w łożu cofnąć się do góry:

Kiedy ty, drogo skupowane zwojePism Panetiusa i Sokrata szkoły,Na iberyjską chcesz zamienić zbroję —Błazeństwem zamknąć uczone mozoły?