Oda I, 38 (Horacy, tłum. Siemieński, 1916)

Chłopcze! ja perskim gardzę przepychem,Nie lubię chodzić w misternym wianku;Toż za spóźnionym róży kielichemNie szukaj w krzakach tak bez ustanku.

Przystoi tobie, mój pacholiku,Mirt bez niczego, prosto urwany,A i mnie również, kiedy w chłodnikuSiedząc cienistym, wychylam dzbany.