Rozstanie (Horacy, 1935)

W sam raz dla dziewcząt byłem do niedawnaI nie bez chwały z niemi wojowałem;Teraz na ścianie zawiśnie broń sławnaI lutnia, przy której śpiewałem!...

W chramie Venery urodzonej z pianyUłóżcie pochodnie, łuki i tarany —Nic mi już po nich, bo choć szturm był srogi,Nie chciały sprzyjać mi bogi!...

O boska pani, która Kyprem władasz,W upalnem Memphis na tronie zasiadasz,Zwól mej miłości — wysłuchaj mnie zatemI choć raz Chloe daj batem!