Wezwanie do Neapolu (Goethe, przeł. Mickiewicz, 1882)

Znasz li ten kraj,Gdzie cytryna dojrzewa,Pomarańcz blaskMajowe złoci drzewa?Gdzie wieńcem bluszczRuiny dawne stroi,Gdzie buja laurI cyprys cicho stoi?Znasz li ten kraj?...Ach! tam, o moja miła!Tam był mi raj,Pókiś ty ze mną była!

Znasz li ten gmach,Gdzie wielkich sto podwoi,Gdzie kolumkolumn rządI tłum posągów stoi?A wszystkie mnie,Witają twarzą białą:Pielgrzymie naszAch! co się z tobą stało...Znasz li ten kraj?Ach! tam, o moja miła!Tam był mi raj,Pókiś ty ze mną była!

Znasz li ten brzeg,Gdzie po skalistych górach,Strudzony mułSwej drogi szuka w chmurach?Gdzie w głębi jamPłomieniem wrą opoki,A z wierzchu skał,W kaskadach grzmią potoki?Znasz li ten kraj?...Ach! tu, o moja miła!Tu byłby raj,Gdybyś ty ze mną była.