એક કળીને

કલાપીનો કેકારવ

તુજ છિદ્રિત દેહ થતી કુમળી,લલનાહ્રદયે ચગદાઈ જતી;

તુજ પાંખ સહુ વિખરાઈ પડેપણ સ્નિગ્ધ પરાગ ઉરે ઉભરે!

પણ માળી તને કદિ જો સૂંઘતોતુજ મૃત્યુ થતું ક્યમ તુર્ત અહો!

તુજ મૂલ અમૂલ તણું કરતો,કંઈ એ દુઃખ છે તુજને? કળી ઓ!

Comentarios

Cargando comentarios…