એક ચિન્તા

કલાપીનો કેકારવ

શયનો ફુલનાં કરમાઈ ગયાં!અનિલો સુરભિ સહુ લેઈ ગયાં!અહ ! કંટકની જ બિછાત રહી!બસ કંટકની સહુ વાત રહી!

અમી-નિર્ગળતું ઝરણું અટક્યું!વિષનો પરિવાહ વહ્યો જ પ્રભુ!સઘળા પલટાય સહાઈ ગયા!ભવ એક મહીં ભવ લાખ થયા!

મુજ નેત્ર તણું સહુ હીર બળ્યું!મુજ વ્યર્થ ગયું સઘળું ગણવું!પણ એ નયનો, મૃદુ એ નયનો,હજુ શું રડતાં જ હશે નયનો?

Comentarios

Cargando comentarios…