ખુદાની મઝા!

ભલાઈને બુરાઈથી, દબાવવાનું લખ્યું જ્યારે -ખુદાએ હાથમાં લીધી, કલમ શયતાનની ત્યારે!

બિચારાં ભીખ માગે તે, સદા એ ભીખ ન કૈં પામ્યાં;બધા ઝાલિમ ઉપર પુષ્પો સદા આરામનાં નામ્યાં!

મઝાઓ 'આજ'ની લૂંટી ગયેલા છે ઝુલમગારો;ભલાંઓને મળી જૂઠી બધી એ 'આવતી કાલો'!

ગુમાવી આજની મીઠી મઝા શી કાલના વ્યાજે!ખુદાની શાહુકારી એ વળી દેવાળિયાની છે !

અહીં હૂરી રૂપાળીને નઝરને ચોરવા નાખી;તહીંથી આંખ ઉઠાવા નહીં તાકાત પણ આપી!

છતાં એ દ્રાષ્ટિને માટે સજા દોઝખ તણી સ્થાપી;અને તાબે હમોને તો થવાનું ચૂપકી રાખી!

ખુવારીમાં અહીં આવ્યા: હમે માંગ્યું હતું ક્યારે?ઉપાડી જાય છે ત્યાં એ હમારી માગણી ક્યાં છે?

અરે! આ આવવું શું ? ને જવું શું ? ને સજા શી આખુદાને આ હમોમાં તે મદદની આમ શી આશા!

ભલાઈ આ હમારી કૈં નહીં આકાશનો ટેકો,બુરાઈથી ન યા ફીટે ખુદાઈ કારખાનું કો!

ભલાઈ ને બુરાઈ આ હમારી છેક છે ન્હાની,બુરાઈને હમે સ્હેતાં, ખુદાને બીક છે શાની?

હમે આત્મા બગાડ્યો છે બુરાઈને સદા ઇચ્છી;મગર છૂપી જીગર માંહી ભલાઈનો રહ્યો વીંછી!

બુરાઈ આવડી ના આ ! ભલાઈમાં સદા સાંખ્યું;હવે એ શીખવું બાકી હમે તો મોતમાં રાખ્યું!

બુરાઈનું સદા ખંજર, ભલાઈની ઉપર દીઠું!ન લેવાતું ! ન સ્હેવાતું ! ન પીવાતું કરી મીઠું !

ખુદા ! ત્હારી મજેદારી, બુરાઈ શીખવે આવીભલે તો એ હમારે યે શિખી શિખી સદા ગાવી !