ફુલ વીણ સખે !

ફુલ વીણ, સખે! ફુલ વીણ, સખે!હજુ તો ફુટતું જ પ્રભાત, સખે!અધુના કળી જે વિકસી રહી છે.ઘડી બે ઘડીમાં મરતી દિસશે.

સુમહોજ્જ્વલ આ કિરણો રવિનાં,પ્રસરે હજુ તો નભ ઘુમ્મટમાં;

ન વિલમ્બ ઘટે,કંઇ કાલ જતે,

રવિ એ પણ અસ્ત થવા ઢળશે,નમતાં શિર સૌ કુસુમો કરશે,પછી ગંધ પરાગ નહીં મળશે!ફુલ વીણ, સખે! ફુલ વીણ, સખે!હજુ તો ફુટતું જ પ્રભાત સખે!

નકી ઉત્તમ અગ્રિમ કાળ, સખે!ભર યૌવન આ હજુ રક્ત, સખે!ગતિ કાલની ચોક્કસ ન્હોય, સખે!ભરતી પછી ઓટ જ ત્હોય સખે!

ફુલ વીણ, સખે!તક જાય, સખે!

ઢળતી થઇ તો ઢળતી જ થશે,રજની મહીં ચન્દ્ર ઉગે ને ઉગે;

હજુ દિવસ છે,ફુલડાં લઇ લે;

ફરી લે, રમી લે, હસી લે તું સખે!

મૃગલાં રમતાં,તરુઓ લડતાં,વિહગો ઉડતાં,

કલીએ કલીએ ભ્રમરો ભ્રમતા;ઝરણું પ્રતિ હર્ષ ભર્યું કૂદતું,

ઉગતો રવિ જોઇ ન શું હસતું?પછી કેમ વિમાસી રહ્યો તું ? સખે!ફુલ વીણ, સખે! ફુલ વીણ, સખે!હજુ તો ફુટતું જ પ્રભાત સખે!