Burza (Antoniewicz, 1828)

But list! a low and moaning soundAt distance heard, like a spirit’s song,And now it reigns above, around,As if it call’d the ship along!Wilson.

Czarny obłok niebo kryie,Jak gorąco, głucho wszędzie,Burza w strasznym leci pędzie,Wiatr spod chmury tylko wyie!

Grom za gromém, z dala biie,Tam, gdzie drzewa stoią w rzędzie,Burza w strasznym leci pędzie,Fala o nadbrzeże biie!

Straszny grzmot iéy przyiście głosi,Wod, obłoki, zdroie leią,Twarde opoki się chwieią;

Ziemia zadrzała w swéy osi! — —Czyż tylko człowiek ieden w niepokoiu?Nie, i natura sama z sobą w boiu!