Do księdza Macieja Czyhira

Jak ziarnko, co się kryje w ziemi łonie,Gdy słońca ognie zbawienne poczuje,W kwiat się rozwinie i przez słodkie woniePrzyjście nam wiosny radośnie zwiastuje;Tak te, co w głębi serc naszych się kryły,Na dniu dzisiejszym uczucia ożyły.

Błogi dzień jutro dla nas zajaśnieje,Wszakże to jutro dzień Twego imienia.Świąteczną postać świat dla nas przywdzieje,Zorza jaśniejsze rozrzuci promienia,Szczęście i wdzięczność i radość wesołaCzuciem miłości porozjaśnia czoła.

Tuśmy się wszyscy dziś więc zgromadzili,By Cię powitać i dźwiękiem i pieniem,Byśmy ci miłą godzinkę sprawili:Oto jest całem serc naszych życzeniem.

Wątłe to będą miłości obrazy,Ty patrz na serca, lecz nie na wyrazy.

A! patrz na serca — to, co serce daje,Twa miłość przyjmie łaskawie i mile;A jeśli jeszcze sił nam niedostaje,By Ci tę krótką uprzyjemnić chwilę,Niezdolność naszą ta myśl jeno słodzi,Że serce przyjmie, co z serca pochodzi.