Kiedy twe serce

Kiedy twe serce z życiem się ucieraI raz zwycięża, drugi raz upada,Dusza tęsknoty śmiercią obumiera,W dziedzinę wiary zwątpienie się wkrada:Pospiesz do krzyża, bo z krzyża jedynieStrumień pociechy w duszę twoją spłynie.

Kiedy chcąc zgłębić życia tajemnicęRozum zamilknie na twoje pytania,A piekło zwątpień ciśnie błyskawicęJak ostry sztylet, co duszę rozrania:Pospiesz do krzyża, bo z krzyża jedynieJak promień łaski wiara w duszę spłynie.

Gdy świat twe drogi różami zaściele,Szczęścia urokiem życie rozpromienia,By się boleścią nie stało wesele,Byś wpośród szczęścia nie stracił zbawienia:Pospiesz do krzyża, w nim nadzieja cała,By w szczęściu dusza wierną pozostała.

Gdy z marzeń złudnych dusza się przebudzi,A w domu twoim boleść się rozgości,Śmierć zakołace, a niewdzięczność ludziJak lodem zmrozi ten urok miłości:Pospiesz do krzyża ze łzą i westchnieniem,A boleść twoja stanie się zbawieniem.