Miłość twoje łzy

Miłość twoje łzy osuszy,Miłość rany twe zagoi,Miłość wróci pokój duszy,Miłość świata złość rozbroi;Miłość w bliźnim wskaże brata,Miłość w sercu litość wzbudzi,Miłość wskaże nicość świata,Miłość wskaże godność ludzi.

Smutek, który rozweselisz,I ta łza, którą osuszysz,I westchnienie, co podzielisz,I te więzy, które skruszysz:Anioł wpisze w niebios księdze;Miłość w każdym lichym darze,Którym wesprzesz brata nędzę,Skarby nieba ci okaże.

Miłość wskaże tobie drogę,Wśród odmętów, burz, zamieci;

Dzielić będzie rozkosz, trwogę,Z łzą zapłacze, z myślą wzleci;Lecz gdy niebo się zachmurzy,Gdy cię cały świat porzuci,Miłość w pośród gromów burzyPieśń nadziei ci zanuci:

Kto nieszczęsnych braci wspiera,Kto się z nimi wszystkiem dzieli,Kto stroskanych łzy ociera,Kto z szczęśliwym się weseli,Z cudzej nędzy się nie cieszy,Od nieszczęścia, łez nie stroni,Na ratunek bliźnich spieszy,Cnotę i niewinność broni;

Kto swej krzywdy nie pamięta,Kto w nieszczęściu nie zna wroga,Komu litość — miłość święta,Kto w swem sercu nosi Boga:Ten wśród burzy i zamieciW sercu trwogi nie poczuje,Bo mu miłość naprzód świeci,Miłość przyszłość mu wskazuje!