Dusze błękitne...

usze błękitne, ciche, zamyślone,przez sfer milczące, skrysztalone tonie,lotne, jak blaski, powiewne jako wonie,idą błękitne, ciche, zamyślone —

dusze błękitne ciche zamyślone,gdy śnieg w miesięcznym seledynie płoniei góry błyszczą w szafirów oponie,idą błękitne, ciche, zamyślone —

idą błękitne, ciche, zamyślone,jak przez wikliny ponadbrzeżne wiotkieświatła słoneczne z wody, jasne, słodkie,

jak zdali fletów dwa dźwięki pastusze:ku sobie nasze rozkochane duszeidą błękitne, ciche, zamyślone.