Θάλασσα του πρωϊού

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανούλαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλαωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου,τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.