Καβάφης (Μαλακάσης)

Παράστασες βασιλικές σε αρχαϊκήν υδρία,σ' ένοχο λύχνο αμαρτωλό της Ήβης τ' άστρο, η ρώμη,γυμνό θειότατο άγαλμα, μαντεία, βωμοί, ιατρεία,των Εστιάδων η άσβηστη φλόγα, οι Αρματοδρόμοι.

Όλη η ακμή και η παρακμή, του όπλου η τιμή κ' η αισχύνη,το κάτοπτρο της Δέσποινας Ρωμαίας, της Εταίραςη πόρπη' και ω! του μυρεψού που δεν.., η θλίψη εκείνη!Τα πλοία που δίκαια αντίστρεψεν ο τιμωρός αέρας.

Κι οι σιγασμοί και τα κεριά και η προσευχή, κι ο τοίχος,που εξώκοσμο σε απόκρυψε τάχα και μόνος ζούσες,το υψόμετρό σου προς το φως κ' εκείθε ο αδρός σου στίχος,ο ρυθμοκράτης του χορού που είχαν στημένο οι Μούσες.