Τρώες

Α΄.

Εἶν’ ἡ προσπάθειές µας σὰν τῶν Τρώων.Κομάτι κατορθώνουμε· κοµάτιπαίρνουμ’ ἐπάνω µάς· κι’ ἀρχίζουμενἄχουμε θάρρος καὶ καλὲς ἐλπίδες.

Μὰ πάντα κάτι βγαίνει καὶ μᾶς σταματᾶ.Ὁ Άχιλλεὺς στὴν τάφρον ἐμπροστά µαςβγαίνει, καὶ μὲ φωνὲς µεγάλες μᾶς τρομάζει.

Β΄.

Εἶν’ ἡ προσπάθειές µας σὰν τῶν Τρώων.Θαρροῦμε πῶς μ’ ἀπόφασι καὶ τόλμηθ’ ἀλλάξουμε τῆς τύχης τὴν καταφορά.

κ’ ἔξω στεκόµεθα ν’ ἀγωνισθοῦμε.Ἀλλ’ ὅταν ἡ µεγάλη κρίσις ἔλθει,ἡ τόλµη κ’ ἡ ἀπόφασίς µας χάνονται·

ταράττεται ἡ ψυχή µας, παραλύει·κι ὁλόγυρα ἀπ’ τὰ τείχη τρέχουμεζητῶντας νὰ γλυτώσουµε μὲ τὴν φυγή,

Ὅμως ἡ πτῶσις µας εἶναι βεβαία. Ἐπάνω,στὰ τείχη, ἄρχισεν ἤδη ὁ θρῆνος.Τῶν ἡμερῶν µας ἀναμνήσεις κλαῖν κ’ αἰσθήματα.Πικρὰ γιὰ μᾶς ὁ Πρίαμος κ’ ἡ Ἑκάβη κλαῖνε.