Przeklęci

14. I będą mówić Lewitowie i rzeką dowszech mężów izraelskich głosem wyniosłym:Deuieronomium roz. XXVII.Przeklęty! kto widział wielkie dzieła bożeA pokłon oddaje w służebnej pokorze,Nie Bogu na niebie, lecz cielcu złotemu.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklety! kto mężem a swemu bliźniemuZa urząd, za strawę, za lepsze odzienieZaprzeda swą wolność i swoje sumienie.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklęty! kto naród spokojny najeżdża,I w nim się jak brzydka jaszczurka zagnieżedża,I czystą myśl jego zaraża oddechem.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklęty! kto z głupim pogląda uśmiechemI gnuśny rozkoszą w bezczynności leży,Gdy jego sąsiada wróg chytry grabieży.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklęty! kto zdradnie swych braci odstąpiI smutnym w niedoli łez i pieśni skąpi,A weogom najemną cześć i chwałę śpiewa.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklęty! ktokolwiek z ojczystego drzewaRwał słodkie owoce, a cierpkie odrzuci,Kto duszę od wspólnych utrapień odwróci.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklęty! przeklęty, kto światło zbawieniaZwątpieniem, niewiara jak mgłami zacienia,I wodzi swój naród w manowców zakręty.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.

Przeklęty, przeklęty, po trzykroć przeklęty!Kto wroga oszczędzi, kto wroga ochroniGdy nad nim miecz zemsty w miecz sądu zadzwoni.- I wyrzekł lud wszystek: Amen.