Tao — IV

Jest droga TAO, ale to drogaOd ziemskich nizin do niebios proga,A dalej idzie w bezmiar przestworzy,Nieprzeniknionych, jak sekret boży.

Napróżno człowiek, w ludzkiej swej dumie,Enigmat ten się rozwiązać sili.Setki prawd ludzie już nagłosili,Lecz żadna TEGO pojąć nie umie.

Element pierwszy, życia poczęcie,Może‑ż mieć w słowach ludzkich ujęcie?A to, co słowem człek ograniczy,Nie jest‑że kłamem prawd bezgraniczy?Ucisz zgiełk żądz swych, a prawda święcieSama ci skarb da swój tajemniczy.