Tao — L

Świętości jakże karkołomna ścieżka!Dobrych sto czynów spełniłeś — stan zwykły:Zły jeden spełniasz, i już — tamte znikły,Już cię potępić ogół nie omieszka.

Człowiek cnotliwy — linoskok na linie,Balansowego dzierżący się drąga:Kroków dał sto — tłum klaszcze, lecz — urąga,Jeżeli raz mu noga się powinie.

Czyż może kipieć cały wodny wrzątek,Gdy jedna kropla — zimny w nim wyjątek?Temu kto spełnił jeden czyn zły, szary,Są niedostępne świętości obszary.Nim wejdziesz w niebo, musisz zła spowicieOdrzucić z swoich czynów — całkowicie.