Tao — LVI

Zło, które w bliźnim swoim widzę,W mojej się własnej duszy kłębi.Przeto złoczyńcy nienawidzę,Że sam złość chowam w serca głębi.

Dobroć, którą być własną mniemam,Z bliźniego mego jest skarbnicy.Przeto ku dobru mrę z tęsknicy,Że sam dobroci w sobie nie mam.

Choć świat ten dla mnie jest zła knieja,Cnót mam od niego wymaganie;Za własne winy innych ganię,Sam w sobie widząc dobrodzieja.Wszyscy są dla mnie źli poganie,Wszyscy są podli, tylko — nie ja.