Tao — LVII

Według takiego się doskonal wzoru:Bądź w sobie mocny, choć słaby z pozoru.Żyj pośród ludzi życiem samotniczem.Łącz wszystko z sobą, sam nie zwarty z niczem.

Niechaj się pysznią ci oklasków chciwi,Ambitni, dumni, że świat im się dziwi.A ciebie tłum niech nawet nie wymienia,Sąd masz swój na dnie własnego sumienia.

Jeżeli ono ci do ucha szepcze,Żeś grzeszny, słaby, obłudny, nikczemny:Cóż znaczą tłumów kadzidła pochlebcze?Czem‑że motłochu o tobie sąd ciemny,Który cię z boku ugodzi kamieniem?Nic to, jeżeliś w porządku z sumieniem.