Tao — LXIII

Mędrzec nie walczy o nic, o nic nie zabiega;Nikogo nie przymusza, nie gnie, nie niewoli:A jednak świat stosuje się do jego woliI ku niemu tak płynie, jak tłum fal do brzega.

Cokolwiek przed się mędrzec wziął, to wziął powoli.powoli,Bo mędrzec do gwałtownych czynów nie podżega,Nie wciąga w swoją partję, nie klnie z onej zbiega,Dając każdemu wybór: woli, czy niewoli.

Mędrzec ten jest zaiste i nad światem włada,W kim żądz pychy i gniewu nastąpi zagłada;Ten, kto swoich natrętnie ukazów nie głosi;Czyj śmiech i czyje skargi zbyt nam się nie stręczą.Niech będzie kołowatą, kto chce być, obręczą:On w kole stanowisko zajął — mędrzec — osi.