Tao — LXXIV

Słodycz ma w sobie człowiek żyjącyI serdecznego pełen jest ciepła:Ten zaś, w kim moc już życiowa skrzepła,Zimny jest, sztywny, odstręczający.

Tego, w kim żywa pulsuje siła,Porównaj z tym, w kim śmierć ją zgasiła.Tamten miłością będzie zwyciężał;W tym nie drga serce: zmartwiał, ociężał.

Patrz, jak słabością dziecko jest silne!Jak jego uśmiech za moc wystarczy!A patrz, jak słaby jest człowiek starczy,Jakie stężenie już w nim mogilne!Starzec wielmożny żyje, by skonać,A słabe dziecko — by świat pokonać.