Tao — LXXVI

Jest owoc słodki z nasieniem cierpkiem,I bywa korzyść łączna z uszczerbkiem.Cnotę masz w grzechu, grzech znajdziesz w cnocie:Tak wszystko żyje w jednej wspólnocie.

Ocean w splotach swoich ma lądy,A nim powietrzne kołyszą prądy;Powietrze niebios tchem swoim sięga:Tak się w jedności z rzeczą rzecz sprzęga.

Najwyższa góra, najgłębszy z dołów —To jedność, z dwóch się wiążąca połów.Czy się zaczyna co, czy się kończy —Wszystko się zwiera, wszystko się łączy.Kres wiedzy gdzież jest? Jest w czemś bezwiednem,A razem są — nieskończenie jednem.