Tao — XII

Ten, który patrzy, nie zawsze dostrzega;Jeden pracuje, a plon zbiera inny;Nie jest bezbrzeżny, kto zbiera bez brzega;Ten, kto strofuje, często sam jest winny.

Niezawsze widzi ten, który spoziera;Ten, kto nie zbiera, posiada na wieki;Źle chodzi ten, kto na palcach się wspiera;Ten widzi jasno, kto zamknął powieki.

Sędziowie błędów sami też się mylą;Kto wiecznie żyć chce, niech nie żyje chwilą;Kto każdą chwilą jest wiecznie przytomny,Przed tym się schyli do nóg czas potomny.W kim jest potęga i dobroć łagodna,Ta osobistość być najpierwszą godna.