Tao — XLI

Kto przyjął byt, wziąć musi i niebyt do pary;Kto buduje kołyskę, niech staluje mary,Tworzy prawdę, kto umiał w złudach życie prześnićprześnić,Tworzy złudę, kto zdołał pomysł ucieleśnić.

Kto śni, marzy, rozmyśla, roztrząsa, rozważa,Ten, ani sam wie kiedy, rzeczywistość stwarza,A ten, kto w ucieleśnień zanurzony trudzie,Ten, czy istniał, nie będą mogli orzec ludzie.

Tych prawd niechaj świetlaność wam rozbłyśnie w pełni:Kto zbytnio pragnie dobra, często zło popełni;Kto zbyt wierzy w swój rozum, omyli się snadnie;

Nawet w złem coś dobrego nieraz bywa na dnie;Nawet w męce najwyższej słodki dreszcz się mieści;Nawet w rozkosz największą wpełza czerw boleści.