Tao — XLIII

Jeśli cię szczęście znikome nie łudzi,Ni rozkosz żadna, toś najpierwszy z ludzi;Jeśli dla ciebie wszystkiem byt dostatni —Jadło, strój, pieniądz, toś z ludzi ostatni.

Stokroć żyć lepiej w łachmanach nędzarza,Jeśli twą duszę czysta myśl rozżarza,Niźli posiadłość mieć, choćby wszechziemną,Jeśli w twej duszy pustynnie i ciemno.

Bogacz niech ziemski ma eden człowieczy,Grodzony płotem prawnych paragrafów,Nikły, zależny od fortuny trafów.

Twoją niech będzie tylko myśl o rzeczy.Rzecz sama rychło zmieni się w proch szary,A myśli wieczne będębędą trwać obszary.