Tao — XLVI

Wśród skarbów żywot twój rozpoczęty:Najwyszukańsze masz wokół sprzęty,Najprzepyszniejsze zdobią cię stroje,Najpobrzękliwsze masz na nich zbroje...

Rój sług: młodzieńców, chłopiąt i dziewekDba o ten ziemski twój przyodziewek,Który zebrali twoi przodkowie,W twój dom wtłoczyli — w twych sal pustkowie.

Lecz wśród precjozów twoich mnogości,A które wszystkiem w życiu być mniemasz,Jednego skarbu ważnego nie masz,A oto: mądrość tu nie zagości, —Mądrość, co skarbów na stos nie zwala, —Mądrość ta, która od złud wyzwala.