Tao — XVII

Jak drzewo z słońca, tak ty czerp z mądrości.Żyj najspokojniej, najciszej, najprościej.Choć miałbyś z czego, lecz się nie kwap chwalić:Im kto pyszniejszy, tem go łatwiej zwalić.

Do fortunnego nędzarz prawo rości:Milcz, gdyś szczęśliwy, i nie budź zazdrości.Patrz, złotodajna góra czy ci o temGłosi, że pokład zawiera ze złotem?

Górnik uderza tam i sam ją w gniewie,A często minie skarb, i o tem nie wie.

Milcz, i niech twojej złotej tajemnicySzukają w tobie łupiezcy­‑górnicy.Niech się wokoło rozszaleją żądze.Ty milcz, zamknięte duszy miej wrzeciądze.