Tao — XXIII

Brać na zapas, mieć więcej, niż każe potrzeba:Oto stan, do którego nakłaniać nie trzeba.Dla wzrostu majętności popaść w upodlenie:Oto co się nazywa postąpić szalenie.

Bogacze, klejnotami zdobni, pozłociściDepczą tłum i wzbudzają pomruk nienawiści.A kto rozpala niecne, złe uczucia w tłumie,Ten, choć się stroi, życia ustroju nie umie.

Bogactwo masz, lecz nie żyj sam jego urokiem.Dobrobyt niech się toczy łożyskiem szerokiem.Bogactwo rzecz niepewna, gdy wokoło biedni.Szczęście jest w obcowaniu i w społecznej jedni.Bogaczu, który stożysz mienie, stóg do stoga:Oto przed tobą prosta i zbawienna droga.