Tao — XXV

Prawdziwy skarb jest przestać na mierze.Na nic gromadne skupianie mienia.Twój nadmiar niechaj się rozpromienia.Moc niech rozdaje: słabość — niech bierze.

Życiodawczego pełen umienia,Mędrzec powiada; w to jedno mierzę,Ażeby zawrzeć ścisłe przymierzeZ dobrem najwyższem — z ciszą sumienia.

Pocóż mu walczyć o kęs zażarcie?Jemu nie grozi żadna zagłada,Żadne majątku jego pożarcieOd apetytów wilczych sąsiada.On psów nie trzyma u drzwi na warcie,Bo on, nie mając nic, wszystkiem włada.