Tao — XXVIII

Jeżeli z złej przygody żmiję wybawicie,Żmija, przez wdzięczność, żądłem żgnie was jadowicie.Nie przeto, iż dobrego nie oceni dzieła:Owszem, właśnie przez wdzięczność żądłem was ucięła.

Tylko tem, co ma, każdy, tem się z drugim dzieli.O tem, jeśli nie wiecie, chcę, byście wiedzieli:Wyście się podzielili z żmiją sercem radem,A ona też się dzieli tem, co ma: swym jadem.

Gdy, lasem idącemu, trafi ci się żmija,Którą chłody zwarzyły, niech ją krok twój mija.Bo skoro odżywiłeś gada za pazuchą,Nieroztropność ci twoja nie ujdzie na sucho:Żmija, by dać ci dowód, że wyszła z omdlenia.Daje go za pomocą czego? — użądlenia.