Tao — XXXVII

Bogacz swój zdradza lęk przez warg drżenie,Ażeby tego, czem się zbogacił,Przez jaki losu kaprys nie stracił,W dzień go i w nocy ssie przerażenie.

Sławna osoba na szczycie chwałyMyślisz, że sobie żyje szczęśliwie?Spójrz na nią: oto drży bojaźliwie,Aby jej fale w dół nie porwały.

Bogacz i człowiek ambitny — jedno:Jedynem szczęściem dla nich jest pycha;Gromadzić mienie lęk ich popycha;Z trwogi, że mogą wpaść w dolę biedną,Gromadzą stosy na zapas mienia,Zgięci od sławy i dóbr brzemienia.