Mali mężczyzni — całość

„Mabel, grzeczna dziewczyna,Mabel, dziewczynka mała,Miała butelkę wina,I smaczne ciastka miała.“

„Kiedy trubadur do domu wracał,Aby odpocząć po wojny gwarze,Muzyką długą drogę ukracał,Wesołe piosnki grał na gitarze.“

„Oddaj mi, krówko z siercią pstrokatą,Mleko swe, nektar drogiJa cię osłonię jedwabną szatą,Ozłocę twoje rogi.“

„Fruwa jak ptaszek motyl skrzydlatyFruwa jak ptaszek ale nie śpiéwaCałuje trawki całuje kwiaty,Przelata z drzewa do drzewa.

Najpiérw jak robak w liściu zielonym,Kryje się motyl, następnie z wiosnąStaje się pięknym, żółtym kokonem,Potem skrzydełka mu rosną.

Na kwiatkach do snu swę główkę tuli,Karmi się miodem, kroplami rosyNie ma jak pszczoły obszernych uliNie kłuje jak bąki i osy.

Chciałbym jak motyl bujać od ranaZachwycać przez swych skrzydeł kolory,Alebym nie chciał dostać od DanaNa biédną główkę — kamfory.“

„Chciałabym mieć cichy grób na ustroni,Gdzie szemrzą czyste wody strumienia,Gdzie brzęczą pszczółki wśród kwiatów woni,Gdzie leśnych ptasząt dochodzą pienia.“

„Male wody tlopeltiPiastu zialnecta maleTwozą ocean wielti,Twozą tlaje wspaniale.

Male slówta zycliwe,Wieltą tozyść oddają,Twozą scęście plawdziwe,Zycie w laj zamieniają.“

„Lukullus, wstrzemięźliwość ceniąc niewątpliwie,Wśród Sabinów pieczoną rzepę jadał chciwie.“

Ich weiss nicht, was soll es bedeuten,Dass ich so traurig bin!

„Minął czas letniéj pory,Jesień zbliża się już,Schowane skrzętnie zbiory,Zwiezione resztki zbóż.

Sprzątnięta już biesiada,Wypite wino z czar,Dzisiaj się dzięki składa,Za hojny niebios dar.

Najlepsze to są żniwaKiedy przed Boży tron,Śle rodzina szczęśliwaSerdecznych modlitw plon.

Dawcom życia na ziemiSpłacamy świety dług,Mówiąc usty wdzięcznemiNiech wam nagrodzi Bóg!“