Przedśmiertny zapis (1868)

Średniowieczny Trubadur i Rycerz zarazem,Na błoniach Palestyny długo walcząc z chwałą,Gdy padł, na wskroś przeszyty muzułmańską strzałą,Przed skonaniem, do germka rzekł takim wyrazem:

«Skoro biedne me serce martwym będzie głazem,«Włóż je, o wierny germku, w oną urnę białą,«Którąm przywiózł z ojczyzny — i odnieś je cało«Tej, z której ono żyło i zmarło obrazem.»

Tak dziś ja, o! najmilsza! przebolały smutkiem,Gdy po długim rozdziale a spotkaniu krótkiem,Srogi los mnie przymusza rzucać cię powtórnie: —

Gdy zda mi się, że śmierci otacza mnie chmura —Szlę ci to wierne serce twego TrubaduraZasklepione w sonetu kryształowej urnie!1851.