Sol-por

SOL-POR

Acorado e roibodurmíase o día,coa testa deitadano colo da ría.

A campás beatasno ceo bulíanrezando rosariosá Virxen María.

Bogando nas nubenscara ó ceo íanenvoltas nos ourosdo sol que morría.

Pol-o mar, as velaseran folerpiñas,que da lua abertanas ágoas caíran.

Da veira do río,chegaban cantigas,choutando nas leirasmolladas de risas.

Preto do hourizonte,estrelas obrizasfrotaban os ollostirando a perguiza.

E bicando os lonxesas foulas ispidaso alen nevabande limpas surrisas.

Un outo aturuxovoando fuxía.E os bosques lonxanosnoite revertían.