Учора шчасце толькі глянула нясмела…

Ўчора шчасце толькі глянула нясмела, —І развеяліся хмары змрочных дум.Сэрца чулае і млела, і балела,Радасць душу мне шчаміла, быццам сум.

Ўсё жыццё цяпер, як лёгкая завея.Кнігу разгарнуў – а не магу чытаць.Як зрабілася, што пакахаў цябе я, —Хіба знаю я? Ды і нашто мне знаць?