A kiedy idziesz...

... A kiedy idziesz z ziemi dróg,W najczystsze idź lazury,A niech cię żadnej chmuryNie zatrzymawa próg.

A kiedy lecisz z ziemi gniazd,Bierz w samo słońce loty,A niech cię piasek złotyNie zatrzymawa — gwiazd.

Niechaj gościńca twego szlakW cel co najwyższy bieży...Tak lotem w słońce mierzy,Na wyraj lecąc, ptak.

W dal co najdalszą wytęż wzrok,Wzgardź mety zbyt blizkiemi,A zostaw słabym ziemi,Lękliwy w przyszłość krok.

I nie miej o to żadnych trwóg,Czy drogowskazy stoją,Gdzie puścisz wolę twoją:Wie ptak, gdzie lecieć w jug.

A duch jest, jako wody rzek,Pątnikiem, oraz — drogą.Nie trzeba mu nikogo,Sam znajdzie sobie ciek!