Jako huk oceanowy...

...Jako huk oceanowy,A jako trzask burzy gromu,Tam mówisz do mnie, o ciszy!Wichrem podnosisz włosy mojej głowyI w węgły uderzasz domu.A jako ryk lwa w pustyni,Tak duch wołanie twe słyszy,A serce pała we mnie, gdy się głos twój czyni,O, ciszy!...

...Jak srebrny brzęk ogniomuchy,Tak mówisz do mnie, o ciszy!Jak poszmer trawy podolnej,Jak szelest piasków pustyni,Jako liścia szeptanie, co chwieje się suchy...Dech ziemi w tchu twoim dyszy,I westchnienie róży polnej...A serce staje we mnie, gdy się głos twój czyni,O ciszy!