Nic tu skończonem nie jest...

...Nic tu skończonem nie jest i nie jest przeżytem,Lecz wszystko trwa pod błękitem.Życie — żadnem ogniwemUmrzeć nie może swojem,Ale całe jest żywem,Drgającem...A łzy ziemi, wylane przed wieków tysiącem,Nie są martwym stalaktytem,Lecz wiecznie rozełkanym, żywym płyną zdrojem.

Nic tu zyskane nie jest i nie jest stracone.W porzecznym piasku,W słonecznym blaskuLśni złoto, co zdobiło Atlantów koronę,A skarb, co w ręku ściskasz, cudzy jest tak samo,Jakbyś go rzucił przed gospody bramą.

Nic tu osobne nie jest, ani wyłączone.Co jest w tobie, jest w wszechświecie,

Jednego planu linie widne i znaczoneW gwiazdach i w stokroci kwiecie...Mistrz nie dał nam zagadki bez rozwiązań klucza,Lecz klucz w zagadce zamknął. Tak rozum naucza.