Fragmenty — XIII

XIII.A choćbyście wrośli w ziemiSiłami wszystkiemi,Choćby wszystkich dżdżów obłokiPoszły wam na soki,— Nie wzniesiecie w górę czołaGdy wiosna zawoła,Nie wydacie duchem kwiatu,Ni sobie, ni światu —Bez miłości, bez zapału,Bez czci ideału!

A choćbyście przeszli morzaBłękitne przestworza,Choćby góry całej ziemiZ skarbami wszystkiemi,— Powrócicie jak żebracy,Z waszych dróg i pracy,

Załamiecie próżne ręceW strasznej głodu męce —— Bez miłości, bez zapału,Bez czci ideału!

I choćbyście wyszli w poleZ piorunem na czole,Choćby z stali były mężeA z gromów oręże,— Pójdą w jeństwo wasze rotyPopod cudze płoty,Wasze boje będą klęską,Wasza śmierć niemęzką —— Bez miłości, bez zapału,Bez czci ideału!

I choćby wam trąby grałyNowych dni hejnały,Choćby cały świat z mogiłyWstawał pełen siły,— Wy się z trupich waszych pleśniNie dźwigniecie w pieśni,I w zmartwychwstań wielkiej dobieZostaniecie w grobie —— Bez miłości, bez zapału,Bez czci ideału!