Pusta, martwa...

Pusta, martwa nasza niwaUgorowy szlak...Wicher tylko nad nią lata,Lata tuman — ptak...Wicher tylko rzuca ziarnoNa kąkolu plony,Tuman tylko orze ziemięW mogilne zagony.

A po szlaku ugorowymChodzi smętny duch.— Gdzie są, gdzie są pracowniki,Gdzie jest życia ruch? —Gdzie są pługi i oracze,Gdzie jest siewne ziarno? —Chodzi smętny duch i płaczeNad tą ziemią czarną.