Temu tylko (Konopnicka, 1915)

Temu tylko pług a socha,Kto tę czarną ziemię kocha,Kto ten zagon zna do głębi,Kogo rosa ta nie ziębi,Kto rodzinnych swoich pólZna wymowę — łzy i ból!

Temu tylko ostra brona,Na kurhanach wyszczerbiona,Kto ukochał lud w siermiędze,Kto zna twardej doli nędze,Kto wyciągnął, jako brat,Dwoje ramion do tych chat!

Temu tylko kosa krzywa,Kto w przyszłości wierzy żniwa...Kto po nocach cichych słuchaPrzyjścia zorzy, tchnienia ducha,Komu lemiesz, to dziś — miecz...A wy, zimni, z pól tych — precz!