Η αγάπη του Ποιητή

Μ' απάντησες στο δρόμο σου, Ποιητή.Ήμουν το πρωτολούλουδο του Απρίλη.Η δίψα της αγάπης που ζητείσου φλόγιζε τη σκέψη και τα χείλη.

Ήμουν το πρωτολούλουδο. Κλειστήτότε η πηγή των στοχασμών μου, εμίλειμόνο η καρδιά μου αθώα και λατρευτή,όταν το πρώτο βλέμμα μου είχες στείλει.

Με τον καιρό, τον πόθο σου σ' εμένα φανερώσης σίμωσες. Ωιμέ,είμασταν μια γενιάς παιδιά. Η καρδιά μας

Αγάπαε με το πάθος που ζητάνα πάρη, το αισθανθήκαμε φριχτάκαι πήραμεν αλλούθε τη ματιά μας.