Marzec (Gawalewicz, 1889)

Słonko rzuca złotą strzałęW srogiéj zimy łono,Pierzcha z ziemi widmo białe,Z gór i dolin rozszalałeSkacze w toń spienioną....

Uśmiechnęła się radośnieZiemia bladolica,W skutéj piersi serce rośnie,Z utęsknieniem ku téj wiośnieWzdycha niewolnica....

Płacze łzami radosnemi,Zrzucając okowy, —

Dajże Boże biednéj ziemiPod tchnieniami wiosennemiLepszy żywot nowy!...

A niech promyk słońca złoty,Tkając łąk kobierceI zielone drzew namioty,Trochę blasku w mrok tęsknoty —Rzuci w ludzkie serce....