Πρόκλος η περί ευδαιμονίας

Ἔνθ’ ὑπερουρανίη πωτάσκεται ἄμβροτος αἴγλη.Πηγαίης προθοροῦσα πυρισμαράγου θιασείης, —

Ψυχή μοι πνείουσα πυρὸς μένος εἰλήλουθεν,Καὶ νόον ἀμπετάσασα πρὸς αἰθέρα πυρσοέλικτοςὌρνυται, ἀθανάτης τε βρέμει πολυτειρέα κύκλα.

Πρόκλος ἐγὼ γενόμην Λύκιος γένος, ὃν ΣυριανὸςἘνθάδ’ ἀμοιβὸν ἑῆς θρέψε διδασκαλίης·Ξυνὸς δ’ ἀμφοτέρων ὅδε σώματα δέξατο τύμβος·Αἴθε δὲ καὶ ψυχὰς χῶρος ἑεὶς λελάχοι.